ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

261

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

بنا بر اين وزش بادها از ناحيهء رحمت خداوندى است . از آشكارترين رحمت الهى در انتشار بادها بردن ابرهاى پر آب وپراكندن آنها بر طبق حكمت الهى است تا اين كه آب به زمينهاى مرده برسد ونباتات در آنها برويد وپستان حيوانات پر شير شود ، چنان كه خداوند متعال فرموده است : أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ « 19 » وفرموده است : يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ وَلِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ « 20 » وفرموده : وَأَرْسَلْنَا الرِّياحَ لَواقِحَ فَأَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسْقَيْناكُمُوهُ « 21 » . منظور از اين آيات آگاه ساختن بىخبران از اقسام نعمتهاى خدا به وسيلهء اين نعمت بزرگ مىباشد تا شكر گزاريشان را دوام بخشند وبر طاعت خداوند مواظبت كنند همان طور كه خداوند تعالى فرموده است : وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ « 22 » لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَما « 23 » . بعضي از ادباى عرب گفته‌اند لفظ « ريح » در عذاب به كار مىرود و « رياح » در رحمت . ودر قرآن به همين معنى به كار رفته است آنجا كه خداوند در بارهء عذاب فرموده است : بِرِيحٍ صَرْصَرٍ و الرِّيحَ الْعَقِيمَ ودر مورد رحمت فرموده است : يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ و الرِّياحَ لَواقِحَ ومانند اينها . ( 1068 - 1064 ) فرموده است : وَتَّد بالصُخُور مَيَدانَ ارضِهِ در اين عبارت منظور نسبت دادن نظام زمين به قدرت خداوند سبحان است ودر اين مورد دو بحث هست :

--> ( 19 ) سورهء نمل ( 27 ) : آيهء ( 63 ) : كسى كه بادها را بشارت دهندگانى پيش از نزول رحمتش مىفرستد . ( 20 ) سورهء روم ( 30 ) : آيهء ( 46 ) : بادها را به عنوان بشارتگرانى مىفرستد تا شما را از رحمتش بچشاند . ( 21 ) سورهء حجر ( 15 ) : آيهء ( 22 ) : ما بادها را براي تلقيح ( ابرها وبه هم پيوستن وبارور ساختن آنها ) فرستاديم واز آسمان آبى نازل كرديم وبا آن آب شما را سيراب ساختيم . ( 22 ) سورهء بقره ( 2 ) : آيهء ( 231 ) : نعمتهاى خدا را نسبت به خود يادآور شويد . ( 23 ) سورهء زخرف ( 43 ) : آيهء ( 13 ) : سپس نعمت پروردگارتان را هنگامى كه بر آنها سوار شديد متذكر شويد وبگوييد پاك ومنزّه است كسى كه اين را مسخّر ما ساخت وگرنه ما توانايى آن را نداشتيم .